Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019, 4:13:20 πμ

Απόψεις

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019 21:00

Όταν τα σχολεία δεν έκλειναν...

Γράφτηκε από τον

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη.

Ήταν χειμώνας του 1967 προς "68. Η γεροντική μου μνήμη δεν με βοηθά αν έγινε η αλλαγή του έτους ή βρισκόμασταν ακόμα στο ...σωτήριο έτος 1967. Στο μικρό Ελευθεροχώρι, οι τουλάχιστον 20 μαθητές Γυμνασίου ετοιμαζόμασταν να κινήσουμε με τα πόδια για το Χέρσο όπου λειτουργούσε από λίγα χρόνια νωρίτερα εξατάξιο γυμνάσιο. Οι γηραιότεροι θυμούνται και το τριτάξιο.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019 21:12

Η εικόνα της πόλης είναι και η δική μας εικόνα

Γράφτηκε από τον

Να ρίξουμε στο πυρ το εξώτερον το Κράτος; Να το ρίξουμε.
Την Περιφέρεια επίσης. Και τον Δήμο εξάπαντος. Αλλά ετούτο το κακό με τον πρώτο χιονιά, άξιο του ονόματός του, η πόλη να έχει μετατραπεί σε τσουλήθρα και κατ΄ουσίαν αδιάβατη προσφέρεται και για πολλά ακόμα αναθέματα.

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018 21:04

Το ιερό χώμα της πατρίδας...

Γράφτηκε από τον

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Κι άντε να κατανοήσουμε τον πολιτευτή που κραύγαζε πως αν κλείσει το σχολείο του χωριού του ( με τρία παιδιά) κινδυνεύει το χωριό του καθώς δεν θα κυματίζει εκεί (στην αυλή του σχολείου) η ελληνική σημαία.
Σημαία είναι αυτή, έχει τον αυταπόδεικτο ιερό συμβολισμό της. Ακόμα κι αν ο ίδιος μαζί με όλους σχεδόν τους κατοίκους εγκατέλειψαν το χωριό τους και μαζεύτηκαν στις πόλεις, άλλος για να 'βρει δουλειά, άλλος για να διευκολύνει τις σπουδές των παιδιών του, άλλος...

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018 20:02

Αναζητώντας έναν νοικοκύρη για δήμαρχο!

Γράφτηκε από τον

Του Κώστα Τερζενίδη.

 

Ηταν εξαιρετικό το άρθρο του γιατρού και συνεργάτη μας, Αναστάσιου Ναούμη, για τα κριτήρια επιλογής στις εκλογές. Τόσο, που στο τέλος της ανάγνωσης σκέφτηκα, «να ένας καλός Πολίτης, που θα μπορούσε να είναι κι ένας εξαιρετικός Δήμαρχος»!
Τριάντα χρόνια τώρα που γνωρίζω το φίλο και παιδίατρο Τάσο, που… μεγάλωσε τα δυο μου παιδιά, ξέρω πως είναι ένας αθεράπευτα «νοικοκύρης» γιατρός, προσηλωμένος στην επιστήμη του και στην προσφορά στον άνθρωπο.
Μην παρεξηγείτε το «νοικοκύρης». Είναι ό,τι πιο σημαντικό για την κοινωνία μας. Τρέφω απεριόριστο σεβασμό και εκτίμηση στους «νοικοκυραίους». Είτε είναι επιστήμονες, είτε επαγγελματίες, είτε αγρότες, είτε υπάλληλοι, είτε…
Στη μικρή κοινωνία που μεγάλωσα, στο Δροσάτο, ξέραμε όλοι ποιοι είναι οι νοικοκυραίοι του χωριού, αυτούς που μπορούσες να τους εμπιστευθείς, και στη δουλειά και στο λόγο τους. Ο νοικοκύρης στέκει με αξιοπρέπεια στην κοινωνία, ιδρώνει και παθιάζεται γι’ αυτό που κάνει και το κάνει σωστά, από την αρχή μέχρι το τέλος, ο λόγος του έχει αξιοπιστία, γι’ αυτό και ξέρει να εκτιμά αυτές τις αξίες και στους άλλους: την εργασία, τον καθαρό λόγο, την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα.
Ήθελα να τους ξεχωρίζω τους νοικοκυραίους του χωριού και να τους σέβομαι. Κι ευτυχώς, στις πρώτες γενιές των προσφύγων που μας μεγάλωσαν, είχαμε πολλούς νοικοκυραίους. Αγράμματους, μα τόσο σοφούς. Ανθρώπους που δεν ήξεραν να βάζουν υπογραφή, αλλά ήταν στέρεο θεμέλιο για την κοινωνία.
Ευτύχησα να μεγαλώσω σε ένα χωριό, όπου οι ΙΔΙΟΙ οι κάτοικοι –πρόσφυγες της φτώχειας και των πολέμων- έχτισαν το σχολείο, την εκκλησία, κουβάλαγαν με τα βόδια τις πέτρες για το πολιτιστικό τους κέντρο, το κέντρο υγείας, το αστυνομικό μέγαρο, έσκαψαν το γήπεδο για τη νεολαία τους! Και στο τέλος της αυτόνομης παρουσίας της Κοινότητας Δροσάτου μπόρεσαν, με το όραμα του αείμνηστου Θεόφιλου Περτσινίδη, να δημιουργήσουν ένα ανοιχτό Θέατρο Δάσους, δυο Μουσεία (Λίμνης και Βυζαντινής Αγιογραφίας), ένα Κοινοτικό Ξενοδοχείο…, πριν έρθει ο «Καλλικράτης» και τα ισοπεδώσει.
Προσθέτοντας στο άρθρο του αγαπητού Τάσου, για τα κριτήρια επιλογής στις εκλογές, θέλω να αναζητήσω «νοικοκυραίους» για να διαχειριστούν τα τοπικά μας πράγματα. Ναι, ίσως να φαντάζει φτωχό το κριτήριό μου, απολίτικο και διόλου οραματικό.
Εχει δίκιο ο αγαπητός Τάσος, όταν επισημαίνει, «ποιος μπορεί να ισχυρισθεί με πειστικότητα, ότι μπορεί να λύσει τα προβλήματα μερικών χιλιάδων κατοίκων, όταν δεν είναι ικανός να λύσει πρώτα τα δικά του; Ποιος θα πείσει τους πολίτες ότι δεν θα απλώσει το χέρι στο ταμείο εάν δεν έχει πρώτα επιλύσει τα οικονομικά του αδιέξοδα;»
Δεν μπορεί να μην έχεις δουλέψει στη ζωή σου ή να τα έχεις κάνει μαντάρα στην επαγγελματική σου διαδρομή και να μου λες πως έχεις όραμα και δυνατότητες να αλλάξεις τον τόπο. Δεν μπορεί να συμπεριφέρεσαι σαν… λαμόγιο, να χρωστάς στους πάντες και να υπόσχεσαι έντιμη διαχείριση των χρημάτων των δημοτών. Δεν μπορεί, γιατί το λαμόγιο δεν θα βάλει το δάχτυλο στο μέλι, αλλά και τα δυο του χέρια. Και μετά οι δημότες θα δηλώνουν την έκπληξη και την αγανάκτησή τους, γι’ αυτό που οι ίδιοι ψήφισαν!
Γι’ αυτό κι εγώ ψάχνω νοικοκυραίους για τα δημόσια πράγματα, για να πάει μπροστά ο τόπος. Γιατί ξέρουν τι θέλουν, θα μοχθήσουν για να το κάνουν πράξη. Μπορούν και ξεχωρίζουν την ουσία των πραγμάτων και δεν σκορπούν αερολογίες, κούφια λόγια και ανέξοδες υποσχέσεις. Γιατί είναι έντιμοι στο λόγο και στις πράξεις τους. Γιατί έχουν μάθει να βάζουν θεμέλια γερά και να πάνε τα πράγματα εμπρός, να οργανώνουν τη σκέψη και την πράξη τους, να βλέπουν μακριά. Γιατί έχουν ήθος και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά συγκροτούν ένα πραγματικό ΟΡΑΜΑ για την μικρή μας κοινωνία. Γιατί ο νοικοκύρης δεν μπορεί παρά να είναι ένας πραγματικά προοδευτικός οραματιστής!
Κι εσύ, μοναδικέ μου ψηφοφόρε, τι επιλέγεις, τι αποφασίζεις, τι ζητάς κι αναζητάς από όλους αυτούς που υπόσχονται να σε σώσουν; Τι επέλεξες χθες; Τι θα επιλέξεις αύριο;
«Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα/ μου τα ’πες με το πρώτο σου το γάλα.
Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι/ εσύ κοιτάς τ’ αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρένες του κόσμου, μάνα μου Ελλάς/ το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς», κατά πως θάλεγε ο Νίκος Γκάτσος.
Γιατί δεν είμαι αισιόδοξος;

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018 21:39

Αναζητώντας έναν νοικοκύρη για δήμαρχο!

Γράφτηκε από τον

Ηταν εξαιρετικό το άρθρο του γιατρού και συνεργάτη μας, Αναστάσιου Ναούμη, για τα κριτήρια επιλογής στις εκλογές. Τόσο, που στο τέλος της ανάγνωσης σκέφτηκα, «να ένας καλός Πολίτης, που θα μπορούσε να είναι κι ένας εξαιρετικός Δήμαρχος»!

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Το 2018 είναι η χρονιά που γιορτάζουμε τα 100 χρόνια ζωής και δράσης του Κόμματός μας, του ΚΚΕ. Αυτές τις μέρες κορυφώνεται ο γιορτασμός με μεγάλες πολιτικές- πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Αθήνα τη Θεσσαλονίκη, σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα.

Αλήθεια γιατί πήγατε στο Πολυτεχνείο μπρε ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ; Δεν ήταν επόμενο να σας προγκίξουν οι φοιτητές; Τι περιμένατε να σας καλοδεχτούν και να σας επευφημήσουν, γιατί προδώσατε την λαϊκή ετυμηγορία και το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος; Γιατί επιβάλλετε όλες τις αντιλαϊκές με τα μνημόνια που εφαρμόζετε όπως οι προηγούμενοι; Γιατί με τις ιδιωτικοποιήσεις ξεπουλάτε τον πλούτο της χώρας και διαλύετε παραπέρα την παραγωγική βάση της χώρας;

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Ο τίτλος του αφιερώματος έχει να κάνει με το ότι Λεωνίδας Ιασωνίδης και Γιάννης Πασαλίδης είχαν βίους παράλληλους με την έννοια ότι γεννήθηκαν και οι δύο στον Πόντο, σπούδασαν εκεί, όταν ήρθαν στην Ελλάδα ασχολήθηκαν με την πολιτική, αλλά από διαφορετικές αφετηρίες, διαφορετικά μετερίζια. Ας κάνουμε αναφορές σε στιγμές της πολιτικής και κοινωνικής τους σταδιοδρομίας.

Του Κώστα Τερζενίδη.

Προκαλούν θλίψη τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν τις τελευταίες ημέρες στη μαθητική κοινότητα του Κιλκίς. Κι αποδεικνύεται γι’ άλλη μια φορά, πως τα fake news μπορούν να δηλητηριάσουν και να πληγώσουν ακόμη και μια μικρή κοινωνία, όπως η πόλη του Κιλκίς.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

 

Κλίμα αναμονής και ψεύτικων προσδοκιών στους συνταξιούχους επιχειρεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση, με αφορμή αποφάσεις δικαστηρίων που δικαιώνουν συνταξιούχους για τις περικοπές στις συντάξεις τους και στην κατάργηση των δώρων (Δώρα Χριστουγέννων-Πάσχα και επίδομα αδείας).
Παίζοντας επικοινωνιακά παιχνίδια στις πλάτες εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων με δηλώσεις «ήξεις αφήξεις» της υπουργού και του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, θολώνει σκόπιμα τα νερά, με το να δηλώνει πως η κυβέρνηση «θα εφαρμόσει ό,τι αποφασίσει το ΣτΕ για τα αναδρομικά ». Δίνοντας ρεσιτάλ υποκρισίας, «κάνει τα γλυκά μάτια» στους συνταξιούχους και τους υπόσχεται «δικαίωση», ανεξάρτητα από το αν προσφύγουν ή όχι στα δικαστήρια,
Την ίδια στιγμή ασκεί εφέσεις κατά των αποφάσεων και προαναγγέλλει με βεβαιότητα ότι «η απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης θα καταπέσει στο ΣτΕ και, επομένως, κανένα θέμα επιστροφών και αναπλήρωσης δεν υπάρχει»! Ακόμα όμως κι αν υπάρξει, ξεκαθαρίζει ότι αυτή θα κινηθεί «στα όρια του δημοσιονομικού χώρου», που σημαίνει ότι λίγοι θα πάρουν από λίγα και μετά «ούτε γάτα, ούτε ζημιά»...!
Μάλιστα στις εφέσεις επαναλαμβάνονται όλα τα «επιχειρήματα» των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, όταν ψήφιζαν τις περικοπές. Η κυβέρνηση τις δικαιολογεί πέρα για πέρα, επικαλούμενη και αυτή με τη σειρά της «λόγους δημοσίου συμφέροντος», που όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην πρόσφατη έφεση, «στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζεται με το συμφέρον των πολιτών του»! εξ άλλου όλα τα κόμματα αυτά ψήφισαν το 3ο Μνημόνιο. Όλοι μαζί δεσμεύτηκαν για τη μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Για τον λόγο αυτό ψήφισε η κυβέρνηση τον νόμο 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) που ενσωμάτωσε και όλες τις προηγούμενες μνημονιακές περικοπές, ώστε αυτές να ισχύουν στο διηνεκές και να αναπαράγουν επ' άπειρον τα αντιλαϊκά τους αποτελέσματα. Με τον νέο τρόπο υπολογισμού των συντάξεων καταδίκασε όλους τους νέους συνταξιούχους (μετά την 13η Μάη 2016) σε συντάξεις πτωχοκομείου, διαμορφώνοντας έναν πραγματικό μεσαίωνα για το Ασφαλιστικό για τα επόμενα 50 χρόνια. Αυτός είναι ο πυρήνας της κυβερνητικής αντιλαϊκής πολιτικής, όπως εκφράζεται και στο Ασφαλιστικό.
Πρόκειται για πολιτική αλητεία-αγυρτεία αυτό που κάνει η κυβέρνηση.
Ως σύλλογος Συνταξιούχων ΟΤΑ Κιλκίς-Παιονίας δεν μπορούσαμε να πάρουμε την ευθύνη να πούμε στους συνταξιούχους να μην κάνουν αιτήσεις για την επιστροφή των αναδρομικών. Μάλιστα συστήσαμε να κάνουν αιτήσεις και βοηθήσαμε σ’ αυτό. Το ίδιο εξάλλου έκαναν και οι Σύλλογοι συνταξιούχων άλλων κλάδων εργαζομένων-επαγγελματιών.. Ήταν το πρώτο βήμα για να μην υπάρξει παραγραφή των απαιτήσεων. Ούτε θα συστήσουμε να μην προσφύγουν δικαστικά, όσοι θέλουν, εάν χρειαστεί…
Παράλληλα όμως λέμε ότι οι συνταξιούχοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως βέβαια και από την πολιτική των υπόλοιπων κομμάτων που ψήφισαν τα μνημόνια, ούτε στην αναμονή των δικαστικών αποφάσεων και στην ανοχή της κυβερνητικής κοροϊδίας, Διέξοδο στα δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων μπορεί να δώσει μόνο η πάλη τους, η κλιμάκωση του αγώνα με προμετωπίδα το σύνθημα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων, «δεν χαρίζουμε τίποτα!».