Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019, 9:32:27 μμ
Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018 16:16

Αναστάσιος Αμανατίδης:Προσωπικά ενθυμήματα- Ο ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Τον Οκτώβριο του 1967, χρονιά, που υπηρετούσα από τον Ιούλιο τη στρατιωτική μου θητεία, ως οπλίτης ιατρός, πήρα την αρχική μετάθεση από το ΚΕΥ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Υγειονομικού), που λειτουργούσε τότε στη Χίο, στη 194 Μοίρα Πυραύλων στην Αργυρούπολη του Κιλκίς, όπως είπα και αλλού.


Τα περί οπλίτη ιατρού, ίσως δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε αργότερα.
Ανήκα στον Λόχο Διοικήσεως, αλλά διέμενα στο μικρό αναρρωτήριο, ειδικά προς τούτο κατασκευασμένο, που διέθετε καλούς και καθαρούς χώρους και πέντε καλοστρωμένα και περιποιημένα κρεβάτια, για βραχεία και ολιγόχρονη ενδεχόμενη νοσηλεία, κάποιου από τους στρατευμένους, που είχε ανάγκη περίθαλψης. Οι τρεις νοσοκόμοι της μεγάλης μονάδας το διατηρούσαν τους χώρους του καθαρούς και εκείνον τον διαβολεμένο χειμώνα του 1967 φρόντιζαν να είναι ζεστό με την μεγάλη όρθια ξυλόσομπα να καίει διαρκώς. Είχα την τύχη να έχω για κάλυψη και υπεύθυνο για όλα έναν εξαίρετο προϊστάμενο λοχαγό ιατρό τον Αχιλλέα Παπαγιάννη, Θεσσαλονικιό, με ειδικότητα μικροβιολόγου – υγιεινολόγου. Έμαθα πολλά κοντά σε αυτόν, κυρίως από την πλευρά της νοικοκυροσύνης σε ένα στρατιωτικό ιατρείο και γραφείο.
Για τις ανάγκες της τοπικής ιστορίας, αξίζει να πω, ότι είχα ως υποδιοικητή της ιδιαίτερης αυτής μονάδας πυροβολικού τον ταγματάρχη Τριαντάφυλλο Τσελεκίδη, απόφοιτο της σχολής Ευελπίδων, εξαίρετο αξιωματικό και άνθρωπο, καταγόμενο και μεγαλωμένο στην Ξυλοκερατιά του Κιλκίς. (Δυστυχώς έφυγε από τη ζωή εξ αιτίας τροχαίου ατυχήματος). Επίσης είχαμε τον μόνιμο ανθυπολοχαγό Γεώργιο Γατσούλη, αξιωματικό εκ του στρατεύματος, που τοποθετήθηκε ως στρατιωτικός (κυβερνητικός) υπεύθυνος στον Κιλκισιακό. (Μετά από τον ταγματάρχη Μανουσάκη. Είμαστε στην περίοδο της δικτατορίας. Οι παλαιότεροι θυμούνται. Φάνηκε χρήσιμος, ως άνθρωπος, σε αρκετές περιπτώσεις για τρέχοντα θέματα. Έφυγε και αυτός από την ζωή, μετά από λίγα χρόνια από παθολογικά αίτια)
Από τους πρώτους στρατιώτες που επεδίωξαν να βρίσκονται ανάμεσα στα πόδια μας στο αναρρωτήριο ήταν ο Μπάμπαλης. ‘Χαριτωμένος’, με καταγωγή κάπου από την Εύβοια, όλο παιδαριώδεις ερωτήσεις και απορίες, πρόθυμος σε ότι πρόσταζα, ανεκτικός, υφίστατο αγόγγυστα όλα τα ‘πειράγματα’ (τα νυν μπούλιγκ κατονομαζόμενα) των ‘συναδέλφων’ του στρατιωτών και των νοσοκόμων μου, αρκεί να βρίσκεται με τις ώρες στους χώρους του αναρρωτηρίου, στη σκιά του γιατρού, κάτω από την ιατρική μου ομπρέλα.
Έπρεπε να με εμβάλλει, ως ιατρό, στη σκέψη, ότι βρίσκομαι μπροστά σε κάποια λανθάνουσα ψυχική διαταραχή, γιατί έδειχνε ώρες - ώρες, φοβικά σύνδρομα και κάποιες ανασφάλειες. Ήταν αυτά που τον οδηγούσαν να περνά τις ελεύθερες ώρες του κοντά μου. Στο στρατό όμως, που όλοι μάθανε να λένε το κλασικό, ‘εκεί που σταματά η λογική αρχίζει ο στρατός’, ο Μπάμπαλης ήταν το παράδειγμα, που επιβεβαίωνε τον κανόνα. Ακόμα και ο ‘εμπειρικός νοσοκόμος’ μου ο Γιάννης Πρινέας, ο βοηθητικός, χαρακτηρισμένος Ι4 (γιώτα τέσσερα), λόγω κάποιου βαθμού νοητικής υστέρησης, που τον περιμάζεψα και την ‘εύρισκε’ στο ιατρείο και το ‘έπαιζε’ Πειραιώτης, ‘έσπαγε’ πλάκα μαζί του. Κάθε φορά που ήθελε να πει κάτι ο Μπάμπαλης, που έπρεπε να γίνει πιστευτός, ο Πρινέας έφερνε ένα χοντρό ιατρικό βιβλίο (εγκόλπιο), το παρουσίαζε ως Ευαγγέλιο και ο Μπάμπαλης ορκιζόταν, βάζοντας την παλάμη σ’ αυτό, όπως γίνεται στα δικαστήρια! Ένα έμπειρο και εξειδικευμένο μάτι ιατρού, που δεν το είχα τότε, (ούτε ενός χρόνου ακόμη γιατρός), θα μπορούσε να αντιληφθεί ψυχική διαταραχή στη φάση αυτή και να χειρισθεί την περίπτωση αναλόγως!
Ώσπου ένα βράδυ Σαββάτου, (οι γιατροί λένε, ότι όλα τα δύσκολα έκτακτα στις αργίες γίνονται), μου φέρνουν έναν Μπάμπαλη σε έξαλλη κατάσταση, διεγερμένο, με αγριεμένο μάτι και ακατάπαυστο ασυνάρτητο παραλήρημα.
Ήταν φανερό, ότι πρώτη φορά βρισκόμουν, ως μοναδικός υπεύθυνος, μπροστά σε μανιακή, όπως βιαστικά υπέθεσα, κρίση και καλούμουν να την αντιμετωπίσω στην αρχική της οξεία φάση. Ομολογώ ότι ‘ψάρωσα’. Έψαξα στα βιβλία! Τηλεφώνησα στο ΚΝΕ της Μεραρχίας. (ένα είδος κέντρου βραχείας νοσηλείας, που συνήθως προωθούνταν την επομένη στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης). Θυμήθηκα το κατασταλτικό ψυχιατρικό φάρμακο Largactyl. Αυτό με συνέστησαν και τηλεφωνικά. Έγινε η ένεση, 5cc, ενδομυϊκά, (μεγάλη δόση), και περιμέναμε.
Δεν είχαμε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η διέγερση και ανησυχία συνεχιζόταν. Ο γνωστός φοβισμένος και συγκαταβατικός Μπάμπαλης ήταν τώρα ασυγκράτητος. Στις μέρες μας, χωρίς να έχω ψυχιατρικές γνώσεις χορηγείται κοκταίηλ τριών κατασταλτικών, ως πρώτη κίνηση καταστολής του ‘αγριεμένου’ ανθρώπου.
Με σύμφωνη γνώμη του αξιωματικού υπηρεσίας, αποφασίσαμε, για το καλό το δικό του και την ασφάλεια των άλλων, να τον καθηλώσουμε στο κρεβάτι! Υπό την επίβλεψη τριών συναδέλφων του! Τουλάχιστον μέχρι να ηρεμήσει από την ένεση με το φάρμακο Largactyl. Όπως και έγινε. Αυτό κράτησε όλη τη νύχτα. Το πρωΐ με το φως της ημέρας, κάτω από την επήρεια των κοινών κατευναστικών, προωθήθηκε, ως έκτακτο περιστατικό, με συνοδεία, στο 424 ΓΣΝΕ στη Θεσσαλονίκη.
Ο Μπάμπαλης από την Εύβοια, που ήρθε να υπηρετήσει την πατρίδα κοντά στα βόρεια σύνορά της, δεν επέστρεψε πλέον στην μονάδα μας! Μάλλον θα γύρισε στην οικογένειά του με τις γνωστές γνωματεύσεις των ειδικών ιατρών. Ούτε μας έγινε γνωστό, πως τον μεταχειρίσθηκαν οι στρατιωτικοί ψυχίατροι και η επιτροπή απαλλαγών.
Εκείνο που μπορεί να πει κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι πρέπει να γίνεται καλή διαλογή και παρακολούθηση από ειδικούς κατά τα πρώτα στάδια της στράτευσης. Πιστεύω ότι αυτό σήμερα γίνεται ως ένα βαθμό, ικανοποιητικά. Ο κόσμος πάντως πρέπει να ξέρει ότι αυτές οι ψυχικές διαταραχές, που λανθάνουν και δεν φαίνονται, εκδηλώνονται στην ηλικία της στράτευσης με τις δυσκολίες, τις ιδιαιτερότητες και τα stress της στρατιωτικής ζωής, όντας το ευαίσθητο άτομο μακριά από την ασφάλεια και την προστασία της οικογένειας. Όπως σε άλλους, που σε αυτήν την ηλικία μπαίνουν σε πανεπιστήμια και εκδηλώνονται εκεί το πρώτον, ανάλογα. Στις περιπτώσεις αυτές οι διαταραχές και μεταβολές στην συμπεριφορά, αποδίδονται από τον λαό, στα ‘πολλά γράμματα’, όπου πράγματι μπορεί να έχουν μερικοί εντυπωσιακές εξειδικευμένες επιδόσεις, που όμως πολλές από αυτές πρέπει κινήσουν το ενδιαφέρον του έμπειρου ματιού ενός ειδικού επιστήμονα γιατρού…

Κιλκίς Ιούλιος 2018