Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017, 1:51:26 μμ

Αρθρογραφία

Κυριακή, 24 Σεπτέμβριος 2017 21:42

Κράτος ρεντίκολο

Γράφτηκε από τον

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

 

Κατεβαίνοντας κανείς με το αμάξι του απ' τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, περνά μέσα από τις τέσσερις διαφορετικές “εθνικές οδούς” με τα πολυάριθμα διόδια. Χρησιμοποιούμε τον όρο καταχρηστικά. Στην πραγματικότητα, η έννοια της εθνικής οδού είναι μια απλή παράσταση από το παρελθόν, όταν κατασκευαστής της ήταν το Δημόσιο. Σήμερα οι δρόμοι αυτοί ανήκουν σε ανώνυμες εταιρείες. Το κράτος πού βρίσκεται;

Παρασκευή, 22 Σεπτέμβριος 2017 21:15

Ο Μητσάρας

Γράφτηκε από τον

Γράφει ο Ιωσηφίδης Μάκης. Εκπαιδευτικός. 

 

Ο Μητσάρας, γεροδεμένος τριαντάρης, μένει στο κέντρο της Θεσσαλονίκης σε ένα διαμερισματάκι (ο Θεός να το κάνει...). Ένα μικρό δωμάτιο, μια κουζινίτσα και μια στενή τουαλέτα όλοι του οι χώροι. Υπόγειο, ανήλιαγο, μέσα στην υγρασία, με σαρακοφαγωμένα κουφώματα αποτελεί βασίλειο για τις κατσαρίδες που σουλατσάρουν παντού. Τι να κάνεις όμως; Πού να βρεις φθηνό διαμέρισμα στο κέντρο;

Πέμπτη, 21 Σεπτέμβριος 2017 21:14

Έκοψε το... ν(ο)ημα της ζωής

Γράφτηκε από τον

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

 

Πριν από λίγες ημέρες πέθανε πλήρης ημερών στη Θεσσαλονίκη και τάφηκε στο Μελισσουργείο, ο γείτονάς μας στο χωριό Γιώργος Τσαγκαλίδης, συνταξιούχος της Σουηδίας από χρόνια. Ήταν θείος,  από πατέρα, του Φώτη (αναμμένα κάρβουνα) και της Μαρίας, γυναίκας του γνωστού Γιάννη του ‘’κοντού’’. Ο μακαρίτης, αν και δεν είχε ιδιαίτερη μόρφωση λόγω χρόνων, είχε την αδυναμία να ερευνά και να μελετά σε βάθος, (διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη), την ιστορία της Κατοχής και του Εμφύλιου γενικά, και τα γεγονότα του τόπου μας ειδικά, για τα οποία όπως έλεγε, πολλά παραμένουν αδιευκρίνιστα και προκαλούν ερωτηματικά. Διασταύρωνε πληροφορίες σε κάθε γνωριμία του. Όσες φορές με επισκεπτότανε στο ιατρείο, δεν δίσταζε να ανοίξει συζήτηση, με τους ‘’γεράκους’’, που ανέμεναν τη σειρά τους στον προθάλαμο για εξέταση. Ο θάνατός του μου έφερε στο νου περιστατικό, που αξίζει να αναφερθεί στη συνέχεια των προσωπικών ενθυμημάτων μου.

Πέμπτη, 21 Σεπτέμβριος 2017 21:13

Oταν χάνεται η ευθιξία, περισσεύει η υποκρισία

Γράφτηκε από τον

Του Δημήτρη Ιωαννίδη.

Στις δημοκρατικές κοινωνίες οι άνθρωποι εργάζονται, αφ’ενός, για την προώθηση των δημοκρατικών θεσμών, και αφ’ετέρου, αποβλέπουν στη βελτίωση και των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά, και της ποιότητας ζωής των πολιτών τους. Στην προσπάθεια αυτή οι άνθρωποι, και κυρίως, οι πολιτικοί κάνουν λάθη και παραλείψεις και πολλές φορές ξεφεύγουν τελείως από τους στόχους τους ή ακόμη και με καταστροφικές συνέπειες και  επιπτώσεις στους συμπολίτες τους. 

Κυριακή, 17 Σεπτέμβριος 2017 23:54

Σκαλίζοντας την ιστορία

Γράφτηκε από τον

Του Νίκου Σιάνα.

 

Στην πρόσφατη έκθεση φωτογραφίας στη Γουμένισσα υπήρχαν και αρκετές φωτογραφίες με Γάλλους στρατιώτες οι οποίοι βρέθηκαν την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Μακεδονία και κατ’ επέκταση και στα μέρη μας. Αυτές οι φωτογραφίες με τα γαλλικά στρατεύματα στη Γουμένισσα μου έδωσαν το ερέθισμα για το παρόν άρθρο μου.

Κυριακή, 17 Σεπτέμβριος 2017 23:04

Χρυσοθήρες και πολιτικοί

Γράφτηκε από τον

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

 

Ήταν στα 2011, όταν ο τότε υφυπουργός Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης, προέβαινε στη Βουλή σε δύο γενναίες ανακοινώσεις: Πρώτον, ότι ο Μεταλλευτικός Κώδικας που ίσχυε από το 1973 στην Ελλάδα, δεν υποχρέωνε τις εταιρείες εξόρυξης να αποδίδουν στο κράτος μέρος του πολύτιμου προϊόντος, παρά μονάχα να πληρώνουν τους φόρους τους. Δεύτερον, ο υφυπουργός ανακοίνωνε την εκπόνηση “εθνικής στρατηγικής για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας”, παραδεχόμενος εμμέσως πως τέτοια στρατηγική δεν υπήρχε.

Κυριακή, 17 Σεπτέμβριος 2017 23:03

Σκηνές από τη ζωή στο Κιλκίς επί Κατοχής

Γράφτηκε από τον

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

 

Ο ταν οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν για καλά στο Κιλκίς, επίταξαν* και το γυμνάσιο στο οποίο και εγκαταστάθηκε μια ομάδα τους. Μεταξύ των Γερμανών στρατιωτών, θυμάται ο Δημήτρης Νικοπολιτίδης, ξεχώριζε ένας από όλους, τόσο για τις σωματικές διαστάσεις του, όσο και για την αγριωπή συμπεριφορά του. Τον έτρεμαν τα παιδιά της γειτονιάς. Σκορπίζονταν και κρύβονταν στις γωνίες από τις ακαταλαβίστικες κραυγές του: …Απ, …Ράους, …Βεκ, …Σακραμέντο κ.ά., εκφράσεις, που παρ΄ όλο ότι πέρασαν τρία τέταρτα αιώνος, ηχούν ακόμη στα αυτιά τους!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

 

Αναφέρομαι συχνά στον διευθυντή μου ιατρό Γεώργιο Σαμαρά του νοσοκομείου της Γουμένισσας. Είναι αλήθεια, ότι πολλά αποκόμισα από αυτόν τον απλό γενικό Παθολόγο, αλλά άνθρωπο με πολύ εύστροφο και πρακτικό μυαλό. Μεγάλο προσόν για γιατρό της επαρχίας να ευδοκιμεί στον τόπο, που μεγάλωσε. Οι συμβουλές και οι υποθήκες του βγαλμένες από την μακρόχρονη εξάσκηση του ιατρικού λειτουργήματος (και επαγγέλματος), στη Γουμένισσα, ήταν κανόνες ιατρικής δεοντολογίας, βγαλμένες κατ’ ευθείαν από τον Ιπποκράτειο όρκο:
…Ου δώσω δε φάρμακον θανάσιμον… ουδέ γυναικί πεσσόν φθόριον… ή το δεύτερο …Ες οικίας, οκόσας  αν εσίω, εσελεύσομαι επ’ ωφελείη καμνόντων…, (σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς)… α, δ’ αν, ή ίδω, ή ακούσω… σιγήσομαι…, άρρητα είναι τα τοιαύτα… ( όσα θα δω και όσα θα ακούσω, να μη μαθευτούν, διότι αυτά είναι μυστικά)!

Παρασκευή, 15 Σεπτέμβριος 2017 22:23

Σχολικό έτος 2017-2018

Γράφτηκε από τον

Του Δημήτρη
 Ιωαννίδη Δασκάλου
τ. Σχολικού Συμβούλου. 

 

Άλλη μια σχολική χρονιά ανοίγουν αυλαία Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια. Άλλη μια σχ.χρονιά αγάπης και ενθουσιασμού για τους μικρούς, περίσκεψη και προβληματισμός για τους μεγάλους. Ενθουσιασμός και χαρά γιατί θα επιστρέψουν στα γνώριμα μέρη, στους συμμαθητές, στους φίλους και στις ατέλειωτες ώρες παιχνιδιών, την «τροφή» των μικρών παιδιών. Προβληματισμός για τους μεγάλους για τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες που βαραίνουν τους ώμους τους.

Γράφει ο Αναστάσιος
Αμανατίδης. 

 

Μία αξιέπαινη ενέργεια του Δ.Σ. του Δημοτικού Διαμερίσματος της Νέας Σάντας, ιστορικής πρωτεύουσας του Καλλικρατικού Δήμου Κιλκίς, απασχόλησε ευχάριστα την επιτροπή Ονοματοδοσιών του Δήμου στην πρόσφατη δημόσια συνεδρίασή του.
   Με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. Νέας Σάντας, προτείνεται στο κεντρικό Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς, να ονοματοδοτηθούν επτά (7) κεντρικοί παράλληλοι δρόμοι της κωμόπολης, με τα ονόματα των επτά (7) οικισμών της εύανδρης Επτάκωμης Σάντας του Πόντου και ένας να αφιερωθεί στον αδελφό οικισμό του Παντελεήμονος.