Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017, 8:10:05 μμ
Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2017 21:30

Ο Χαρίτων Παπαδόπουλος συμβιώνει αρμονικά με την τέχνη και το Κιλκίς

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Χαρίτων Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1984. Είναι απόφοιτος του τμήματος θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών  Α.Π.Θ, με κατεύθυνση στην σκηνογραφία και ενδυματολογία, Έχει εργαστεί ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος και φωτιστής σε διάφορες παραστάσεις στην Ελλάδα. Ζει και εργάζεται στο Κιλκίς τα τελευταία τρία χρόνια περίπου.
Με την ευκαιρία της πρώτης ατομικής του έκθεσης «Αρμονική Συμβίωση» στην ΤΕΧΝΗ, ο Χαρίτων μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη.

 

 

• Πως ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με την τέχνη;


Η ενασχόλησή μου με την τέχνη ξεκίνησε από το γυμνάσιο, όπου στο μάθημα των καλλιτεχνικών ανακάλυψα την δυνατότητα μου να σχεδιάζω και να χρωματίζω. Η καθηγήτρια, μας είχε αναθέσει να επιλέξουμε και να αναπαράγουμε πίνακες μεγάλων Ελλήνων καλλιτεχνών. Θυμάμαι πως είχα επιλέξει ένα τοπίο του Κωνσταντίνου Μαλέα στο οποίο το κυρίαρχο στοιχείο ήταν ένα δέντρο και μου είχαν προξενήσει ιδιαίτερη εντύπωση το σχέδιο και τα χρώματα του πίνακα. Εκείνη ακριβώς την στιγμή συνειδητοποίησα πως θέλω να γίνω καλλιτέχνης, και έκτοτε, έως και σήμερα, εργάζομαι επίμονα και υπομονετικά προς αυτήν την κατεύθυνση. Μέχρι πριν από αυτήν την στιγμή δεν μπορώ να πω πως έτρεφα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ζωγραφική. Ήταν σαν μια αποκάλυψη για μένα, ήρθε ξαφνικά.

 


• Σπούδασες θεατρολογία με ειδίκευση στην σκηνογραφία. Πόσο επηρέασαν οι σπουδές σου την εικαστική σου έρευνα και την διαμόρφωση του ύφους σου;


Νομίζω πως οι σπουδές μου στην σκηνογραφία και γενικότερα στο θέατρο έχουν επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εικαστική μου έρευνα και την διαμόρφωση του ύφους μου. Το κάθε έργο βασίζεται σε ένα άτυπο και νοητό κείμενο το οποίο έχει αρχή, μέση και τέλος , χωρίς όμως να έχει ασφυκτικό πλαίσιο και συγκεκριμένα όρια. Θέλω να δίνω στον κάθε θεατή την δυνατότητα και την ελευθερία να δημιουργεί το δικό του κείμενο. Φυσικά όλη αυτή η διαδικασία δεν γίνεται συνειδητά κατά την πράξη της δημιουργίας, αλλά ασυνείδητα και αυθόρμητα. Επίσης η επιρροή του θεάτρου στην δουλειά μου φαίνεται και στο πως στήνω τους ήρωές μου στον καμβά, στο χαρτί αλλά πολύ περισσότερο στις τρεις διαστάσεις, με πόζες υπερβολικές και θεατρικές θα μπορούσε να πει κανείς. Τέλος, οι φωτισμοί που χρησιμοποιώ για να αναδείξω τα έργα μου προέρχονται απευθείας από το θέατρο και από την μετέπειτα εμπειρία μου ως επαγγελματίας στο χώρο του θεάτρου.

 

• Ποιοι μεγάλοι καλλιτέχνες ή διανοητές στάθηκαν σταθμός στην δουλειά σου;
 

Ο πρώτος και μεγαλύτερος σταθμός στην δουλειά μου, ακούει στο όνομα Σαλβαντόρ Νταλί. Στην συνέχεια ανακάλυψα και τους υπόλοιπους καλλιτέχνες του Μοντερνισμού (Πικάσο, Μιρό, Μουρ, κ.α), αλλά και Έλληνες όπως τους Μπουζιάνη, Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Τσαρούχη, Φασιανό, Καπράλο και ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς. Εν συντομία μπορώ να πω ότι μελέτησα όλη την πορεία της τέχνης από την αρχαιότητα ακόμα και επηρεάστηκα από πολλά ρεύματα και από ακόμη περισσότερους καλλιτέχνες. Δεν σταματάω ποτέ να τρέφομαι με εικόνες και να τις μετασχηματίζω σε κάτι προσωπικό.

 

• Από πού αντλείς «υλικό» για να δημιουργήσεις; Δώσε μας κάποιες αδρές γραμμές της δουλειάς σου.

Όπως ανέφερα και παραπάνω, αντλώ υλικό από το πλήθος των έργων τέχνης, που μέσα στο πέρασμα του χρόνου, έχω μελετήσει, είτε αυτά αφορούν την ζωγραφική, την γλυπτική, την αρχιτεκτονική, το θέατρο, την φωτογραφία, τον κινηματογράφο. Αυτό είναι το πρώτο πηγάδι από το οποίο αντλώ την έμπνευσή μου. Το δεύτερο πηγάδι αφορά την ίδια την ζωή, τα βιώματά μου, αλλά και οποιαδήποτε εικόνα μας χαρίζει απλόχερα και σε καθημερινή βάση η φύση. Και όλα αυτά ιδωμένα από την φωτεινή αλλά και από την λιγότερο φωτεινή τους πλευρά. Σίγουρα κι εγώ δεν μπορώ να μείνω ανεπηρέαστος από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας είτε σε τοπικό, είτε σε παγκόσμιο επίπεδο. Οπότε όλα αυτά μαζί ζυμωμένα καλά περνάνε στη δουλειά μου, η οποία διαρκώς εξελίσσεται.

 

• Ως νέος και πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης, πες μας για τους επόμενους στόχους σου.

 

Εφόσον αισίως κατάφερα να παρουσιάσω την πρώτη μου ατομική έκθεση εδώ στο Κιλκίς, ο πρώτος και μακροπρόθεσμος στόχος μου, όπως πιστεύω και του κάθε καλλιτέχνη, είναι να συνεχίσω να εργάζομαι σταθερά προς την ίδια κατεύθυνση, εξελίσσοντας την δουλειά μου. Και κατά δεύτερον να την επικοινωνήσω, με σκοπό να την γνωρίσουν περισσότεροι άνθρωποι. Σε αυτό το κομμάτι πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και το διαδίκτυο. Φυσικά μια μικρή ανάπαυλα είναι απαραίτητη, για να καθαρίσει ο νους, ώστε να μπορέσω να οριοθετήσω τους νέους μου στόχους με ηρεμία και νηφαλιότητα.  

 

• Τι θα ήθελες να προτείνεις στους νέους αυτής της πόλης;

Αυτό που θα ήθελα να προτείνω στους νέους αυτής της πόλης είναι, να πορεύονται ήρεμα μέσα στον θόρυβο και τη βία και τους προτρέπω να ανακαλύψουν τον μαγικό κόσμο της τέχνης.