Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Κάθομαι στην πολυθρόνα μου και ακούω τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Φρίκη. Ρουκέτες και πύραυλοι από Ιράν προς Ισραήλ. Αναχαιτίσεις, εκρήξεις, ερείπια, σκοτωμοί… Ανατριχίλα…

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης

Ανήκω στην γενιά των γεννηθέντων την δεκαετία του 50. Είμαστε η γενιά που πήρε την σκυτάλη από την γενιά της δεκαετίας του 40 και ετοιμάζεται να αποδράσει από τον μάταιο αυτόν κόσμο αφήνοντας πίσω της τα χνάρια της.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Όλοι συγκλονιστήκαμε με την αποκάλυψη των φωτογραφιών-ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομουνιστών στην Καισαριανή στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, την Πρωτομαγιά του 1944. Ρίγησε η ψυχή μας με το περήφανο παράστημα και το αγέρωχο βλέμμα των παλικαριών που βάδιζαν στον θάνατο περιφρονώντας τους φασίστες.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης

Ήταν Σάββατο 29 του Νοέμβρη της χρονιάς που μας άφησε όταν σαν κεραυνός έπεσε η είδηση στην μικρή μας κοινωνία. Στα εβδομήντα τέσσερα χρόνια της ζωής του, ταξίδεψε για τη γειτονιά των αγγέλων ο Δημήτρης Ροδακόπουλος, ο δικός μας Δημήτρης. Χαρισματικός και ευφυής άνθρωπος διαπνεόμενος από υψηλές πανανθρώπινες αρχές και αξίες, υπέροχος οικογενειάρχης, αξεπέραστος δάσκαλος, μαχητικός και ανιδιοτελής συνδικαλιστής, άξιος υπηρέτης της τοπικής αυτοδιοίκησης, οραματιστής και δημιουργός δομών για τα ΑΜΕΑ αλλά πάνω απ’ όλα αδελφικός φίλος ζωής για τον άνθρωπο που γράφει αυτές τις γραμμές.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Ο Τάσος μπαίνει στο νεκροταφείο του χωριού του. Από την πόλη που ζει, ήρθε στο ορεινό χωριό του για ν’ ανάψει ένα κεράκι στη μνήμη των γονιών του που αναπαύονται εκεί.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ

1912-13. Στον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο ρέει άφθονο το νεανικό αίμα Ελλήνων, Βουλγάρων και Τούρκων. Φονικές μάχες ανάμεσα σε Βούλγαρους και Τούρκους για την κατάληψη της Αδριανούπολης και τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Ήταν πριν από καμιά δεκαπενταριά καλοκαίρια. Είμαστε στην εξοχική μας κατοικία για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Αίφνης εμφανίζεται μια θηλυκιά γάτα που περιφέρεται στο χώρο μας ψάχνοντας για τροφή.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Α ρε καθυστερημένοι Γάλλοι. Κλείσατε στη φυλακή τον Σαρκοζί, κοτζάμ πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας σας. Ου να μου χαθείτε. Καλά, δεν ξέρατε. Γιατί όμως δεν ρωτάγατε; Ποιους να ρωτάγατε; Εμάς τους Ρωμιούς ρε άχρηστοι.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

Χιλιάδες χρόνια πριν, το θηλαστικό άνθρωπος ως χόμο νεάντερταλ  μετεξελίχθηκε σε χόμο σάπιενς δηλαδή στον σκεπτόμενο άνθρωπο και οργανώθηκε σε μόνιμους οικισμούς και σε τοπικές κοινωνίες.

Του Μάκη Ιωσηφίδη

Ακούστε τώρα φίλοι μου μια παλιά σοφή ανατολίτικη ιστορία που αποτυπώνει τέλεια την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης και λειτουργίας:

‘’Ήταν, που λέτε, στη μικρή την πόλη δυο σπίτια γειτονικά. Το ένα, διώροφο αρχοντόσπιτο με χίλιες ανέσεις και πλουμίδια. Το άλλο, μια ισόγεια φτωχική παράγκα.